ایام سوگواری و عزاداری محرم بر شما دانش آموزان و خانواده گرامیتان تسلیت باد!
محرم
نام نخستین
ماه از ماههای دوازده گانه قمری ، علت نامگذاری این ماه به محرم ، آن بوده
که در ایام جاهلیت ، جنگ در این ماه را حرام می دانستند و روز اول محرم را
اول سال قمری قرار می دادند . اما بنی امیه با ریختن خون سیدالشهدا در این
ماه و پدید آوردن حادثه کربلا ، احترام ماه حرام را نگه نداشتند.
کل یوم عاشورا
هر روز عاشورا و هر سر زمین ، کربلاست .
اماما! پیام تو آزادگی و آزاد زیستن است. افتخار ما به تو به آن جهت است که برای زنده کردن آزادی و آزادگی و برقراری حکومت عدل و داد از همه ی هستی خود گذشتی.
روزشمار ماه محرم:
1 محرم:
نزدیک شدن امام حسین (ع) به سرزمین کربلا
2 محرم:
ورود امام حسين (عليه السلام ) به كربلا
در این روز در سال 61 (ه.ق) آقا و مولايمان حضرت اباعبدالله الحسين سيد
الشهداء (ع) با اهل بيت و اصحابشان وارد كربلاى معلى شدند.
در
آنجا اسب حضرت حركت نكرد. امام (ع) پرسيدند: نام اين زمين چيست
؟ گفتند: ((كربلا)). در اين هنگام
حضرت آهى از دل كشيدند و گريه شديدى نمودند و فرمودند: به خدا قسم زمين كربلا همين است . بخدا اينجا مردان ما
را مى كشند! بخدا قسم اينجا زنان و كودكان ما را به اسيرى مى برند! بخدا
قسم اينجا پرده حرمت ما دريده مى شود. اى جوانمردان ، فرود آيد كه محل
قبرهاى ما اينجاست ...)).
3 محرم:
1. نامه امام حسين (عليه السلام ) براى اهل كوفه
در
اين روز امام حسين (ع) براى بزرگان كوفه نامه اى نوشتند و آن
را به قيس بن مُسهر صيداوى دادند كه به كوفه برساند. ماءمورين در بين راه
قيس را گرفتند، و پس از آنكه او بر ضد يزيد و ابن زياد سخن گفت ، او را به
شهادت رساندند.
2. ورود عمر بن سعد به كربلا
در
اين روز عمر بن سعد با شش يا نه هزار سوار براى قتل پسر پيامبر (ص) وارد كربلا شد و در مقابل آن حضرت لشكرگاه ساخت و خيمه
برافراخت . ورود ابن سعد به كربلا در روز چهارم هم نقل شده است.
4 محرم:
فتواى شريح قاضى به قتل امام حسين (ع):در اين روز از سال 61 ه ابن زياد با استناد به فتوايى كه از شريح قاضى گرفته بود، در مسجد كوفه خطبه خواند و مردم را به كشتن امام حسين (ع) تحريك كرد.
6 محرم:
1. يارى طلبى حبيب بن مظاهر از بنى اسد
در
شب ششم جناب حبيب بن مظاهر اسدى با دستور امام حسين (ع) براى
آوردن ياور و كمك ، به قبيله بنى اسد رفت . اسديان پذيرفتند و حركت كردند،
ولى جاسوسان به عمر سعد خبر دادند و او عده اى را فرستاد تا مانع آنها
شوند. لذا درگيرى رخ داد كه در اين ميان جمعى از بنى اسد شهيد و زخمى و
بقيه ناگزير به فرار شدند و حبيب به خدمت حضرت آمد و جريان را عرض كرد.
2. اولين محاصره فرات در كربلا
به
نقلى در اين روز عمر سعد، شبث بن ربعى خبيث را همراه سه هزار مرد با
كوبيدن طبل و دُهل كنار فرات فرستاد كه اطراف آن را به محاصره در
آوردند.
3. تجمع لشكر يزيد در كربلا
در اين روز لشكر زيادى براى جنگ با حضرت اباعبدالله (ع) جمع شدند.
7 محرم:
1. ملاقات امام حسين (عليه السلام ) با ابن سعد
در
شب هفتم امام حسين (ع) با عمر سعد (که لعنت خدا بر او باد) ملاقات و گفتگو كردند.
خولى چون دشمنی شديدى با امام (ع) داشت ماجرا را
به ابن زياد گزارش داد و آن ملعون نامه اى براى عمر سعد نوشت و او را از
اين ملاقاتها بر حذر داشت و دستور منع آب را صادر كرد.
2. منع آب از امام حسين (ع)
در
اين روز آب را بر اهل بيت سيد الشهدا (ع) بستند، چه اينكه نامه
ابن زياد بدين مضمون رسيد كه نگذاريد حتى يك قطره آب هم به آنها برسد.
عمرو بن حجاج زبيدى با چهار هزار تيرانداز ماءمور منع آب فرات شدند، كه به
هيچ وجه آبى به خيمه گاه پسر پيامبر (ص) برده نشود.
8 محرم:
1. قحط آب در خيمه هاى حسينى
در اين روز آب در خيمه هاى سيد الشهداء (ع) ناياب شد.
9 محرم (روز تاسوعا):
1. محاصره خيمه هاى در كربلا
امام
صادق (ع) فرمودند: تاسوعا روزى بود كه حسين (عليه السلام ) و
اصحابش را در كربلا محاصره كردند و سپاه شام بر قتال آن حضرت اجتماع نمودند.و ابن زیاد حاکم کوفه و عمر سعد به خاطر زیادی سپاه و لشكرى كه براى آنها جمع شده
بود خوشحال شدند، و آن حضرت و اصحابش را ضعيف شمردند و يقين كردند كه ياورى
از براى او نخواهد آمد و اهل عراق حضرتش را مدد نخواهند نمود.
2. آمدن امام نامه براى فرزندان ام البنين (ع)
در
اين روز شمر لعنت شده براى حضرت عباس (ع) و برادرانش امان نامه
آورد. آن نفرین شده خود را نزديك خیمه های با جلالت حضرت اباعبدالله (عليه
السلام ) رسانيد و بانگ بر آورد: ((پسران خواهر ما
كجايند))؟ ولى آن بزرگواران جواب ندادند. امام حسين (ع) فرمود:
جواب او را بدهيد اگر چه بدکار است .
حضرت عباس (ع) در جواب
فرمودند: چى مى گويى ؟ شمر گفت:« من از جانب امير براى شما امان نامه آورده
ام . شما خود را به خاطر حسين (ع ) به كشتن ندهيد.»
حضرت عباس
(ع ) با صداى بلند فرمود: « لعنت خدا بر تو و بر امير تو (و بر
امان تو) باد. ما را امان مى دهيد در حاليكه پسر رسول خدا را امان
نباشد؟»
3. در خواست تاءخير جنگ از سوى امام حسين (ع)
در عصر تاسوعا امام (ع) براى به تعويق انداختن جنگ يك شب ديگر مهلت گرفتند.
چون
عمر سعد لشكر را آماده جنگ با امام (ع) نمود و معلوم شد كه قصد
جنگ دارند، حضرت به برادرش عباس (ع ) فرمود تا يك شب ديگر مهلت
بگيرد. آنها در ابتدا قبول نكردند، ولى بعد قبول نمودند كه شبى را صبر
كنند.
4. آمدن لشكر تازه نفس به كربلا
در اين روز لشكر مجهزى به دستور ابن زياد از كوفه وارد كربلا شد، و شمر نامه ابن زياد را آورد.
5. خطابه امام حسين (ع) براى اصحابش
در عصر اين روز امام حسين (ع) در جمع ياران خطبه اى قرائت فرمودند، و اصحاب اعلام وفادارى نمودند.
10 محرم( روز عاشورا):
شهادت امام حسين (ع)
در
اين روز در سال 61 (ه.ق) كه روز شنبه يا دوشنبه بوده ، آقا و مولايمان حضرت
اباعبدالله الحسين (ع ) در سن 58 سالگى (و يا56 و يا 57 سالگى )
بعد از نماز ظهر، مظلومانه و با حالت تشنگى و گرسنگى در زمين كربلا به
شهادت رسيدند. اين روز، روز باريدن خون از آسمان است ، و روزى است كه
شهادت اهل بيت و اصحاب امام حسين (عليه السلام ) در آن به وقوع پيوسته است.






